خدا شما را رحمت کند، بدانید که همانا شما در روزگاری هستید که گوینده حق اندک و ؛

 

زبان از راستگویی عاجز و حق طلبان بی ارزشند،

مردم گرفتار گناه، و به سازشکاری هم داستانند،

جوانشان بداخلاق، و پیرانشان گناهکار،

و عالمشان دورو، و نزدیکشان سودجویند،

نه خردسالانشان بزرگان را حرمت می نهند و نه توانگرانشان دست مستمندان را می گیرند.

((خطبه ٢٣٣ نهج البلاغة))